آثار موجود در مدخل تنگ تکاب

در ابتداي ورود به تنگ تكاب و جاده روشمر، سمت راست، آثار يك ساختمان متشكل از چند اتاق باقي مانده است كه به گفته آگاهان، در دهه هاي اخير بعنوان پاسگاه مورد استفاده قرار مي گرفته است. در سمت جنوب اين ساختمان، دره اي وجود دارد و در سمت جنوب اين دره نيز آثار وسيعي از پي ساختمانهايي ديده مي شود.

كتيبه هاي تنگ تكاب

در ميانه تنگ تكاب و در نزديكي نيروگاه سد مارون، در محل چشمه اي كه آب از ديواره كوه چكه مي كرد(تكاب)، دو كتيبه به فاصله كمي از يكديگر بر بدنه صخره كنده شده بود. كتيبه اول كه بزرگتر است شكل مستطيلي به ابعاد 110 ×150 سانتيمتر دارد كه قسمت پائين آن بصورت مثلث متساول الساقين به ارتفاع 50 و طول ساق 75 سانتيمتر درآورده اند. روي اين كتيبه شرح سفر و ماموريت احتشام الدوله سلطان اويس ميرزا، در زمان ناصرالدين شاه از 1280 تا 1296 هجري قمري، در 44 سطر به خط نستعليق ساده نوشته شده است. كتيبه دوم كه در ارتفاعي پاينتر از كتيبه اول قرار گرفته بودابعاد حدود 180×110 سانتيمتر دارد و روي آن، 17 سطر، شعر فارسي با خط برجسته نوشته شده است كه در بيت آخر آن، سال 1264 هجري قمري ديده مي شود. مضمون شعر اين است كه در دره اين تنگ معبري براي عبور كاروانيان ساخته شده است.

اين كتيبه ها هم اكنون در اداره منابع آب نگهداري مي شوند.