![]() |
![]() |
|
|
جوون قافله افتا د چشم پاك پري نهنگ حوض كه موي شسه بي سه خوي ا وري برنگ گمبك افتو و برچ تال سري ا چادريش كه اندخته نيمه حال ا سري ته حيس و بيس بفرما و رفتن بالا هوي تكونك بادي كه مي وميشو پيش تني ا لرزه در امي و سس وبي زونيش دلي ت جمجمه افتا و زرد وبي سر و ريش پرس ا كنج سري بهر رزق وخين دليش غروش دل ا كجا درد كار وبار ا كجا گروخت دل ا وشي درد بي دلي سختن ولي خوشش ايچه ميگو يه روزنه بختن مفروشنم كل و كاسم د زيره يه تختن همي چيا بخيالي ا يه د لو رختن خيال پاك ا كجا رسم روزگار ا كجا جوو بگو كه سه واگشته سر گروني بي چه شسه بي ت دلي تير يه كموني بي تموم هوش و حواسي ت يه گموني بي سري ا غار و غروش و دلي جخوني بي بچي كنار و كپر كردشن هوي پي در گاهي نصيحتگري مشفق ميشود وميگويد: مده دلت ا كسي تا دلي نكرده هوات مسوز دل سه كسی تا دلي نسوخته ا پات وفا مكو كه پسندی نكرده مهر و وفات وگرنه كنجی عالم سفيد ميكو وشات امو چه حيف اودم گاهي هم نه دعس خوشن دم صب گل نورين و قاطرا بارن ت كو ودشت و بيابونه سيل گلزارن سه هركسي كه ت اي فصلايه موسم كارن سه هر كسي كه ويسكه ديندا ا قافله عارن يها شه ميگو و واميگو طوق يي دوساش بيو ولي بكو كه بنديرتن كس و كارت نيفت پوي سر دلدوري دل زارت صبا كه شور زمسون كو سسك و خارت ديارتن كه اوس تي سه بيده غم خارت كسي كه باختشن دل نميشنفه گوشاش تلاش و كار خشن دي كه حاصلش بوتي هوي سفر خبر ا جا ومنزلش بو تي ا بال زحمتكو راحت دلش بوتي نه آخري لب و لوچه خل و پلش بوتي نبو ريي پس لنگات نيش خار جفا خدا نكو كه بيفتي زمي كسي باري نه بسه بو در ا ري حاجتي وري كاري سفيد وبو پس ي رگرگون شو تاري كه درد شو سل و سنگين ورنج و غم باري ا كار خير برسن همه ا ساموني وگاهي كشاورزي سخت كوش وسرد و گرم كشيده كه ميگويد : يه هم بگم كه همي حاصلا نه يه جورن نه تيمهون يكن دي نه دونگ يه خورن شري وتعل شه هسي وبلكي هم سورن ا روزگار كه گي دلبخان و گي زورن ينن كه درد و غم بعضياي درمو ني |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیست و دوم مهر 1386ساعت 10:51 بعد از ظهر توسط مسعود |
|
|
عيد امي نوروز امي سال نو پيروز امي شو سهو ره با فغو ره چتر عالم سوز امي عيد امی سوزيش اوه عشق و دل بوزيش اوه خار و سسی ره دگه گل بونگ نك بوزيش اوه |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیست و دوم مهر 1386ساعت 10:43 بعد از ظهر توسط مسعود |
|
|
گويش: مردم شهرستان بهبهان به چند لهجه و گويش تكلم مي كنند: در شهر بهبهان، گويش بهبهاني، مهمترين وسيله ارتباطات اجتماعي است كه مخلوطي از زبان فارسي دري، فارسي كنوني، كلمات لري و عربي و انگلیسی است كه در بين گويشهاي ايراني كاملاً متمايز و قابل تشخيص است. همچنين لري، مهمترين لهجه اي است كه در مناطق روستائي به آن تكلم مي شود. قوميت: از لحاظ قومي، مردم مناطق روستائي بهبهان، عموماً از طوائف لر (لر بزرگ) هستند كه به مرور زمان، از حالت كوچ روي به يك جاي نشيني تغيير وضعيت داده اند و مجموعاً به لهجه لري تكلم مي نمايند. در بخش مركزي بيشتر طوائف طيبي، بهمئي، اولاد ميرزا علي، زنگوائي، كرائي، آغاجري و در بخش زيدون بيشتر طوائف: شيخ مموئي، كوهمرائي، قنواتي، نوي، باوي (عرب) و قلعه گلابي زندگي مي كنند. |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه دوم مهر 1386ساعت 0:57 قبل از ظهر توسط مسعود |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
با سلام
این وبلاگ توسط من(مسعود) در مورد بهبهان نوشته شده و سعی بر این است که گویش شیرین بهبهانی را زنده نگاه دارد.نام این وبلاگ (دریزکو) برگرفته از نام منطقه ای در جنوب غربی بهبهان به معنی دراز کوه است و بسیار منطقه زیبا و سرسبزی است. به امید روزی که شاهد رواج و توسعه گويش زيبايمان باشيم. انشاالله |
| نوشته های پیشین |
|
شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 فروردین 1387 بهمن 1386 دی 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 |
| آرشیو موضوعی |
|
بهبهان |
|
RSS
|