علي يزدي، منشي تيمور گوركاني، در سفري كه به همراه تيمور از بهبهان به فارس حركت مي كرده است، در نوشته هاي خود از بهبهان نام برده است.

همچنين هانس گاوبه، در كتاب ارجان و كهگيلويه مي نويسد: اولين باري كه نام بهبهان در متون تاريخي به طور مستقل آمده است سال 750 (ه ق) مي باشد.

بطور كلي، پس از خرابي ارجان، افشارها و الوار و كهگيلويه، بر سراسر منطقه مسلط شده و بخش كوهستاني آن را كه زمينگان نام داشت، پشتكوه و قسمت دشت و هموار آن را زير كوه ناميدند. پشت كوه به مركزيت تل خسرو و زير كوه به مركزيت بهبهان، از هم جدا شدند. از آن زمان تا دوره صفويه، حكومت بهبهان گاهي مستقل و زماني، از طرف فارس حاكم نشين بوده است.

حكومت بهبهان، از سال 1090 (ه ق) تا سال 1280 (ه ق)، بوسيله سلسله سادات طباطبائي اداره مي شد.

اولين كسي كه از اين خانواده به حكومت رسيد، ميرزا حبيب الله بود كه از طرف حسين علي خان زنگنه به كلانتري بهبهان منصوب شد كه پس از او پسرش، ميرزا قوام الدين، در سال 1136 به اين سمت انتخاب گرديد.

ميرزا قوام الدين، به هنگام حملات افاغنه به بهبهان در همان سال (1136) براي حفاظت از شهر و مردم، حصاري محكم بدور شهر بنا نمود.

او در زمان سلطنت نادرشاه، همچنان حاكم بهبهان باقي ماند و به موجب فرمان نادري، علاوه بر كلانتري بهبهان، به حكومت كهگيلويه نيز نائل آمد.

بعد از ميرزا قوام الدين، پسرش، ميرزا عليرضا بهبهاني به حكومت بهبهان رسيد. او با كريم خان زند به مخالفت برخاست و كريم خان با سپاهيانش بهبهان را به محاصره درآورد (1170 ه ق)، كه پس از چند ماه، با باز شدن بعضي از دربهاي ورودي توسط رئيس عليرضا قنواتي (معاون وقت ميرزا عليرضا بهبهاني)، كريم خان وارد شهر شد و ميرزا علي رضا بهبهاني را دستگير و با خود به شيراز برد و رئيس عليرضا قنواتي را به حكومت بهبهان منصوب نمود. پس از چندي، با كشته شدن رئيس عليرضا قنواتي، پسر ميرزا عليرضا بهبهاني، با نام سلطان محمد خان اول به حكومت بهبهان رسيد.

بعد از سلطان محمد خان، پسرش ميرزا منصور خان والي بهبهان و كهگيلويه گرديد. در زمان محمد شاه قاجار، ميرزا منصور خان درگذشت و فرزندش، سلطان محمد خان دوم به حكومت بهبهان رسيد. بين  سلطان محمد خان دوم  و پسر عمويش، ميرزا قوما، اختلاف شديدي بوجود آمد كه سرانجام، ميرزا قوما، حكومت بهبهان را در دست گرفت. در اين زمان، عباس قلي خان لاريجاني، از طرف  حكومت مركزي، مامور سركوبي ميرزا قوما گرديد كه پس از دستگيري، او را به تهران تبعيد نمود تا سرانجام در آنجا درگذشت.

بطور كلي بهبهان، تا زمان به قدرت رسيدن بختياريها، گاهي حاكم آن، توسط والي فارس و زماني توسط حكومت مركزي تعيين مي گرديد.

بختياري ها، بعد از به قدرت رسيدن در خوزستان، مجدداً از بازماندگان خانواده ميرزا منصور خان، سلطان محمد خان منصوري را كه بعدها از طرف احمد شاه قاجار، لقب سردار امجد داده شد، به كلانتري بهبهان منصوب نمودند. وي اين لقب را تا زمان وفاتش (1327 ه ق) بطور سنتي حفظ نمود.

از سال 1304 هجري شمسي كه رضا خان به حكومت رسيد، حاكمان بهبهان، بطور رسمي از طرف حكومت مركزي تعيين مي شدند، از اين زمان به بعد، بتدريج، از قدرت كلانتران سنتي بهبهان كاسته شد.